“Conversas con formigas” é unha coprodución internacional entre as compañías portuguesas teatromosca e Leirena Teatro, Colectivo Glovo (España) e Kekäläinen & Company (Finlandia).

​

Estrea en Portugal: febreiro de 2026

Estrea en Galicia (España): xaneiro de 2027

​

Nun formato que cruza diversas disciplinas artísticas, o proxecto busca celebrar a colaboración internacional entre catro socios artísticos de tres países diferentes: Leirena Teatro e teatromosca (Portugal), Colectivo Glovo (España) e Kekäläinen & Company (Finlandia).

​

Esta ambiciosa iniciativa basea os seus vectores dramatúrxicos nas imaxes que nos poden ofrecer as formigas, unha das especies vivas máis antigas da Terra, coas súas intrincadas estruturas sociais e a súa incansable ética de traballo. O modo en que se organizan, constrúen camiños, crean redes e se comportan nas súas colonias serve como unha profunda metáfora para un proxecto que constrúe a súa visión colectiva a partir do encontro de artistas e colectivos con perspectivas únicas, procurando transcender as fronteiras xeográficas e culturais.

​

O comportamento e a forma de organización das formigas, así como doutros insectos sociais como as abellas, foron investigados e aplicados á organización de persoas, á división de tarefas e mesmo ao deseño de estratexias corporativas, como se sinala, por exemplo, no artigo da Harvard Business Review “Swarm Intelligence: A Whole New Way to Think About Business”, de 2001.

​

A partir do texto de Kari Hukkila, preténdese establecer un «diálogo» con algo que non nos escoitará ou que non nos responderá, pero que, con todo, está presente e é mesmo necesario para a nosa existencia, aínda que realmente non coñezamos ese «outro».

​

En resumo, os seres humanos sabemos moi pouco sobre as formigas. Estímase que aproximadamente a metade das especies de formigas aínda non foron descubertas e que, das aproximadamente 15.000 especies clasificadas, só unhas 50 foron investigadas, en maior ou menor medida.

​

Así, este diálogo, tan necesario como imposible, será máis ben un diálogo coa nosa propia memoria, coas nosas propias suposicións, co noso propio futuro e coas condicións básicas da nosa existencia, pero sempre arredor das formigas.