top of page
EMNA_1.jpg

EM·NA

Creación e interpretación:

Esther Latorre e Hugo Pereira

 

Espazo Sonoro:

BABYKATZE

 

Deseño de iluminación:

Pedro Fresneda

 

Técnico en xira:

Jaume Blai

 

Fotografía:

Carlota Mosquera

 

Apoio en xestión:

Manu Lago

 

Deseño de imaxe:

Marcia Vázquez

 

Vestiario:

Jandro Villa

 

Con axuda á creación:

Agadic · Xacobeo 21 · Xunta de Galicia

 

Co apoio de:

Teatro Ensalle ·  Galicia Danza Contemporánea · INAEM · Ministerio de Cultura · Goberno de España · Concello Lugo

 

Colabora:

Escola Palimoco

SINOPSE

“Onde comeza o noso toque, estamos.

Estou.

Estás.

Estamos?

É unha ocupación da realidade, unha conquista.

Busca os rostros coñecidos.

Titubeas carente de roce e aceptas,

en ocasións sen éxito.

O corpo habitado.

O corpo enigma.”

 

IDEA ORIXINAL

A peza EM·NA baséase na idea de vibración como elemento manipulador. É unha investigación sobre a “acústica subcutánea” a través da vibración e do silencio resultante no corpo do outro.

A relación entre os intérpretes pasa por diferentes estados: comprimindo, estirando, cambiando o ritmo da súa propia vibración, e todo isto partindo da súa fisicalidad individual.

A composición escénica dos corpos mostra os diferentes estados e espazos dunha mesma vibración a través dunha fisicalidad contemporánea, espida, crúa e cotiá.

A forte presenza do mundo e espírito xaponés crea unha estética chea de detalles significativos e contundentes.

A duración de cada movemento case parece a dun pensamento, propósito ou reflexión.

A peza busca por tanto entretejer a orde, o caos, a pasividade e o eco da mente proxectado no corpo cambiante.

Un “momentum” sobre o tan chea e desbordada que está a mente humana e a necesidade de silencio.

 

EM·NA profunda na nosa realidade animal, instintiva e intuitiva.

EM·NA  fala do que o corpo entende. Auto-piratería.

 

Corpo sensible

Corpo casa

Corpo enigma

Corpo social

Corpo habitado

Duración

60 minutos

Imposible acabar mellor o Día Mundial do Teatro: nun teatro vendo danza. Pero ese teatro non é calquera teatro senón Ensalle de Vigo. Un espazo único, porque non só exhibe espectáculos senón que lles dá acubillo e iluminación. E esa danza non é calquera danza é a do Colectivo Glovo de Lugo. Estrean EM·NA en Vigo. Unha peza dun virtuosismo dancístico delicado e, á súa vez, poderoso. Intensidade contida. Ascetismo electrizante. Esther Latorre e Hugo Pereira teñen un unísono que é maxia pura. É coma se a diferenza se espejase na conxunción e o movemento, dese xeito multiplicada e espejada, adquírese unha vibración que nos toca e atrápanos. A luz de Pedro Fresneda, do Ensalle, é como unha araña tecendo unha tea que se balancea co movemento, igual que a area que move o vento ou as ondas nunha praia. A vibración explicita, localizada en diferentes partes dos corpos do dúo, fai virar as miradas. O movemento acumúlase, contense, explota en diferentes intensidades e proporcións, flúe e reverbera en nosotrxs sen desfacer o sortilegio de EM·NA. Marabilla de peza! Calidade máxima!

 

Afonso Becerra de Becerreá

LOS CURSOS
GLOVO.png
XUNTAGALICIA.png
GOB_INAEM.png
CONCELLODELUGO.png
TEATRO ENSALLE.png
GALICIADANZACONTEMPORANEA.png
bottom of page